Σκακιστική νουβέλα Π

Ο Στέφαν Τσβάιχ, δευτερότοκος γιος του Εβραίου υφασματοβιομήχανου Μόριτς Τσβάιχ και της Ιταλοεβραίας κόρης τραπεζιτών Ίντα Μπρεντάουερ, γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1881 στη Βιέννη. Μεγάλωσε στο μεγαλοαστικό περιβάλλον της βιεννέζικης εβραϊκής κοινότητας. Σπούδασε Γερμανική και Ρομανική Φιλολογία στη Βιέννη και στο Βερολίνο και το 1904 έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα. Δημοσίευσε την πρώτη συλλογή ποιημάτων (Ασημένιες χορδές) το 1901, επηρεασμένος από τον Ούγκο φον Χόφμανσταλ και τον Ράινερ Μαρία Ρίλκε. Τα έργα του, κυρίως νουβέλες και βιογραφικές μελέτες, τον καθιέρωσαν πολύ γρήγορα στο διεθνές λογοτεχνικό στερέωμα. Ταυτόχρονα, εργάστηκε ως δημοσιογράφος για τη βιεννέζικη εφημερίδα Neue Freie Presse, μετέφρασε σημαντικά έργα και υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες χειρογράφων. Κοσμοπολίτης, πολυταξιδεμένος ειρηνιστής και ανθρωπιστής, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εγκαταστάθηκε στο Ζάλτσμπουργκ. Το 1933 οι Ναζί έκαψαν τα βιβλία του και απαγόρευσαν την κυκλοφορία και την έκδοσή τους στη Γερμανία. Το 1934 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αυστρία και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο μαζί με τη γραμματέα του, Λότε Άλτμαν, την οποία παντρεύτηκε το 1939 μετά το διαζύγιό του από την πρώτη του σύζυγο, Φριντερίκε. Με την προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ΄ Ράιχ, το διαβατήριό του έχασε την ισχύ του. Το 1940 απέκτησε τη βρετανική υπηκοότητα αλλά, φοβούμενος ότι ως Αυστριακός θα θεωρούνταν εχθρός, μετοίκησε μαζί με τη νέα σύζυγό του στην Πετρόπολη της Βραζιλίας. Στις 22 Φεβρουαρίου του 1942 ο Στέφαν Τσβάιχ και η Λότε Άλτμαν αυτοκτόνησαν, παίρνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών. Στο αποχαιρετιστήριο σημείωμα ο Στέφαν Τσβάιχ ανέφερε ότι με την πνευματική πατρίδα του, την Ευρώπη, κατεστραμμένη και ύστερα από τόσα χρόνια περιπλάνησης, ως άπατρις, δεν είχε πια τις απαραίτητες δυνάμεις για μια νέα αρχή: «Χαιρετώ όλους τους φίλους μου. Είθε να έρθει η στιγμή που θα αντικρίσουν την αυγή μετά τη μακριά νύχτα. Εγώ, ως υπερβολικά ανυπόμονος, προπορεύομαι». Πολυγραφότατος, άφησε πλούσιο και σημαντικότατο έργο (Επικίνδυνος οίκτος, Σύγχυση αισθημάτων, Οι μεγάλες στιγμές της ανθρωπότητας, Η γυναίκα και το τοπίο, Αμόκ, Ταξίδι στο παρελθόν, βιογραφίες των Μαρία Στιούαρτ, Μαρία Αντουανέτα, Λέων Τολστόι, κ.ά.).