Γράφει η Χριστίνα Αποστολίδη
Επιστροφή στο σχολείο σημαίνει πολλά πράγματα για τα παιδιά: καινούρια βιβλία και τσάντα, πρωινό ξύπνημα, λίγη ή περισσότερη γκρίνια για το διάβασμα, αλλά και… χαρά που ξαναβλέπουν τα φιλαράκια τους, με τα οποία χάθηκαν κατά τις καλοκαιρινές διακοπές. Μερικές φορές, βέβαια, κάτι συμβαίνει στην παρέα. Κάποιο καινούριο μέλος μπαίνει, οι ισορροπίες ανατρέπονται, κι έτσι μπορεί ένα παιδί να νιώσει λίγο παραγκωνισμένο, ακόμα και να ζηλέψει.
Σε μικρότερες ηλικίες, τα παιδιά συχνά δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν συναισθήματα, τόσο δικά τους όσο και των άλλων. Εδώ είναι που ελπίζω ότι μία ιστορία όπως το Οχ, πρασίνισα! μπορεί να βοηθήσει. Η πρωταγωνίστρια, η Λεώνη, αποφασίζει να δώσει μια ευκαιρία στην «αντίζηλό» της τη Σοφία, αλλά κι η Σοφία αποδέχεται την ευκαιρία και με γενναιοδωρία επιβραβεύει τη Λεώνη όταν κερδίζει στο παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά, ο Δημήτρης, «το μήλο της Έριδας», καταλαβαίνει ότι είναι εντάξει κάποια παιχνίδια να τα παίζει μόνο με τη Λεώνη. Για κάθε άνθρωπο, μικρό ή μεγάλο, που βιώνει ένα αρνητικό συναίσθημα, θα θέλαμε ιδανικά να υπάρχει ένας άλλος άνθρωπος που με ενσυναίσθηση θα τον βοηθήσει να το διαχειριστεί!
Καλή σχολική χρονιά!
